Alles is er nog en toch is niets meer hetzelfde

In de keuken staat een torenhoge stapel met blikjes Fanta. Paarse blikjes met cassissmaak, de groene ­'exotic' variant en gele Fanta met citroen, mijn vaders favoriet. Ik loop een paar keer langs de stapel en vraag me af wat ik met al die frisdrank moet doen. Zelf hou ik niet van Fanta, maar het weggooien voelt bijna als verraad. Vroeger hield mijn vader vooral van Schotse whisky. Later schakelde

Lees het hele artikel op Parool.nl »